3 Brussel


Deze diashow vereist JavaScript.

IMG_20160529_093348Het wordt monotoon, maar ook dit jaar was het laatste meiweekend er één van vieren en lopen.
Al 26 jaar vallen de verjaardag van mijn jongste zoon en de 20 km door Brussel (bijna) samen.

Mijn zoon kon ik niet vieren want in Frankrijk, maar hij was toch jarig en ik dus trotse vader op afstand.

En zelf was ik best trots op mijn redelijke tijd: 2:06:06.

Een minuut of twee beter dan vorig jaar én redelijk constant over de afgelopen tien jaar bekeken. (meer…)

Dat zongen wij vroeger in de bus op het jaarlijkse schoolreisje.

Gezien de alles behalve exotische oorden, waren we er altijd bijna.

Onze ecologisch voetprint was minimaal.

De School met den Bijbel was duurzaam avant la lettre.

Het schepencollege heeft maandagavond 20 oktober 2014 niet eendrachtig gezongen met de gemeenteraad, oppositie en meerderheid “tous confondus”, al scheelde het niet veel.

We zitten dan ook nog niet in de bus richting Pretpark Duurzaamheid.

Ze staat hoogstens vertrekkensklaar.

Na x schepencolleges, 4 Algemene Vergaderingen en evenveel Wijkcommissies, en één Overlegcommissie ter afsluiting van het Openbaar Onderzoek, is het programma van het Duurzaam Wijkcontract As Jacht-Gray 2015-2018 nu afgerond.

Volgende etappe is de indiening bij het Gewest.

Dat er dan, na ambtelijk advies, in de schoot van de regering een beslissing over neemt voor het eind van het jaar. (meer…)

Groen Brussel verkiest nieuwe bestuursploeg

Hennie Vrienten

Dirk Bosmans heeft het Groot Dictee gewonnen.

Proficiat Dirk.

De media zijn er nog niet uit van wie hij nu is, een Brusselaar (volgens BDW), een Vlaming (volgens VRT) of een De Morgen-lezer (volgens DM)!

Sinds ik schepen van duurzame wijkcontracten ben, ben ik ook van iedereen………. , vooral sinds ik schepen MET een duurzaam wijkcontract ben.

Hennie Vrienten zong het al:

Als je wint, heb je vrienden
Rijen dik, echte vrienden
Als je wint, nooit meer eenzaam
Zolang je wint

Deze diashow vereist JavaScript.

Afgelopen weekend vierde Groen de hoogmis van de basisdemocratie.

Het pollcongres.

Voor het eerst in mijn lange politieke carrière heb ik de aanloop van zeer nabij meegemaakt als lid van het gezamenlijk pollcomité bestaande uit 3 leden per “provincie” aangevuld met enkele leden van het nationaal partijbestuur.

Vele uren vergaderd, kandidaten gezien en gehoord, op lijsten gezet, van plaats veranderd, geschrapt, heropgevist.

Met argumenten en emoties om de oren geslagen door co-pollers.

En teruggeslagen………….. enkel met argumenten, al is lijsten samenstellen geen exacte wetenschap en zullen er ook grote brokken “gevoel” en “gevoeligheden” in mijn motivaties hebben gezeten.

En dus naar het pollcongres getrokken in de wetenschap dat je mensen moet teleurstellen omdat ze er “niet bij zijn”.

Voor de eerste keer niet of alweer niet.

Helemaal niet of net niet.

Volgend keer hopelijk wel of zonder hoop voor later. (meer…)

Vanuit de onbescheiden eigendunk dat in Brussel (gewest en gemeenten) de afgelopen jaren de basis is gelegd voor het wederzijds vertrouwen dat nodig was om, tot spijt van alle azijnpissers, kaakslagflaminganten én – last but not least – stikjaloerse concurrenten, te komen tot één groene lijst (helaas Ecolo en niet Ecolo-Groen zoals in 2012) voor de Brusselse kieskring, en in het besef dat de naamskeuze de campagne – correctie, campagnes – niet zal vergemakkelijken (Groen voor het Brussels, het Vlaams en het Europees Parlement………. maar Ecolo voor de Kamer) doch in volle overtuiging dat onze kiezers intelligente mensen zijn, is er maar één woord dat spontaan bij mij opkomt, en dat is FIER (maar TROTS mag ook).

foto: Herman Sleebus

20km 2013Als meedoen belangrijker is dan winnen, is niet-meedoen belangrijker dan niet-winnen.

Ik heb gisteren niet verloren, dus alles is ok.

Met deze extra sportieve (extra-sportieve?) logica tracht ik de dag na de 20km door Brussel de pijn te verbijten.

De pijn van de non-participatie, en de reële pijn die de reden is van die pijn: ergens in de buurt van mijn hiel.

Trots is inderdaad mijn talon d’Achille, dus dat zou wel eens kunnen kloppen.
Al 16 keer gelopen en 16 keer uitgelopen.

Toch niet na 16 keer uitgelopen hopelijk? (meer…)

Steven Vanackere (foto: World Economic Forum)

Het is er dan toch van gekomen: Steven Vanackere, “oppertsjeef” volgens sommigen en dus met een dik maar soepel vel uitgerust, kon de persoonlijke insinuaties in het ACW-Belfiusverhaal (rijmt op schandaal, schandpaal………. glad als een aal) niet meer incasseren.

En dus stapt hij op als federaal minister.

 

Behalve op Etterbeeks niveau doe ik niet meer aan politiek en dus zal ik mij van commentaar onthouden.

Met CD&V heb ik weinig compassie.

N-VA mag zijn scalp hebben, er zit toch weinig haar aan.

En Elio zal het ook met een andere minister nog wel tot 2014 uitzingen.

 

Over wissels (op de toekomst?) gesproken: in de Brusselse regering gaat de stoelendans maar door.

Madrane voor Kir, Fremault voor Cerexhe en straks zelfs Vervoort voor Picqué.
Valt het u ook op dat de enige duurzame factor groen is?

Tiens, nu we toch bezig zijn, zou Steven (steevast Steve – op z’n Stevaerts – genoemd door de Franstaligen) terug komen naar Brussel? (meer…)

Beste voorzitter,

Als ik hier eens rond kijk, dan zie ik een hele generatie leden die het pre-Jellematijdperk niet gekend hebben. Ik wel, maar liefst 3 andere voorzitters heb ik gekend, wat me ongetwijfeld in de categorie van jouw oude sjakossenkrokodillen plaatst. Vandaar ook deze korte speech, compleet tegen mijn natuur in, bij het afscheid van de recordhouder, in aantal jaren en in verwezenlijkingen.

Een simpele Fries op de vlucht voor de Vikingen (niet mijn woorden, maar die van jou na alweer een lange werkdag gevolgd door een niet onbelangrijke receptie en een geslaagde après-receptie) nestelde zich in Brussel. Alhoewel dat ‘nestelde’ iets te passief klinkt want ik ken jou niet alleen als voorzitter van Groen Brussel, al toen het nog Agalev Brussel was, maar ook als voorzitter van de Brusselse Fietsersbond, toen nog  ’t Greun Veloske. Daar is de veroveringsdrang van de Vikingen niks tegen.

Een Brusselaar d’adoption, ook jouw woorden, en een mooie omschrijving voor wat de meesten van ons uiteindelijk zijn. Want of je nu uit het verre Nederland of het, mentaal gezien toch, al even verre Vlaanderen komt, wanneer je enig engagement toont, een groep gelijkgezinden opzoekt en een beetje goesting toont om mee aan de kar te trekken, dan word je hier in Brussel binnen de kortste keren geadopteerd. Wat dat betreft is Brussel iets guller dan de Belgische overheid die zich nog altijd afvraagt of jij wel voldoende geïntegreerd bent om de Belgische nationaliteit te verdienen.

Een groene Brusselaar dus. In 2000 als eerste niet-Belgische Europeaan verkozen in de Etterbeekse gemeenteraad. Onlangs nog, tijdens de campagne, zag ik in Etterbeek hoe groot je lokaal draagvlak is, zowel bij Groen als bij Ecolo. Het is niet zomaar dat je daar vandaag ‘meneer de schepen, zeg maar meneer Jellema’ bent. Geen simpele opdracht.

Ik kan nog wel even doorgaan: een Zennezot, een Boonkringer, een Maalbekenaar,  en volgens de Franstalige pers ook  ‘un grand, doté d’une belle chevelure blonde’ , al is dat wat bij de haren getrokken. Een talenknobbel ook, een bruggenbouwer naar Ecolo toe. Nooit waren de relaties met onze Franstalige zusterpartij intenser en beter. Een langeafstandsloper tot slot, en wel eentje die vandaag de eindmeet bereikt. Moe misschien, na al die jaren van inzet bij een partij die wel eens boven haar gewicht wil spelen. Maar tevreden, dat hoop ik althans want daar heb je alle reden toe.

Bedankt/merci voor dit mooie parcours samen/avec nous.

Nathalie De Swaef

Volgende pagina »