1 Europa



verschenen in Brussel Deze Week op donderdag 31 mei 2012

“Daar waar de echte expats meestal na x aantal jaar weer naar een ander land vertrekken, zijn de Europese ambtenaren in feite inpats. Eih bennek, eih blaivik om het met Ottokar (Hergé, De scepter van Ottokar ) te zeggen – kan het Brusselser?” vraagt Rik Jellema (Groen) zich af.

Europese instellingen verdrietig omdat Brussel de nieuwe site Delta niet wil inrichten zoals Europa dat wil. Belgische onderwijsvakbonden boos omdat de nieuwe Europese school te luxueus is. Europese ambtenarenvakbonden bang omdat eurocraten agressief bejegend worden in de Europese wijk. Europa maakt nog emoties los, schrijft Rik Jellema. (meer…)

Emile Zola

Frankrijk is midden in de presidentiële campagne opgeschrikt door het terrorismedrama met dodelijke afloop in Toulouse.

Een geschenk voor Sarkozy als heraut van recht, orde, nationale identiteit en vurig verdediger van de “laïcité” à la Française.

Voor de linkse partijen, ook al zijn ze even “laïc” en hangen ze zeker niet slapper “les valeurs républicaines” aan, ligt het moeilijker.

Het hart van de jonge salafist Mohamed Merah was nog maar koud gestopt met kloppen of het politieke moddergooien over wie het best in staat is La République te verdedigen tegen haar echte en vermeende vijanden brak al los.

Voor progressieven, ook in andere Europese landen minder belast met grote woorden en nog grotere (?) waarden dan in de Franse democratie, is de positiebepaling in het rechten-en-plichtenverhaal annex normen-en-waardendebat vaak delicaat.

Niet om electorale redenen maar omdat het juiste evenwicht voor aanhangers van diversiteit en individuele vrijheden niet met een vingerknip kan worden gevonden.

Laat staan met mitrailleursalvo’s hersteld.

 

De vraag is: kan een hardere aanpak van jonge boefjes in probleemwijken en helaas ook gevangenissen zoals Mohamed Merah de lokroep van het religieus extremisme doen verstommen? (meer…)

Het ganse (?) land staakt, Europa topt.

Door het raam van mijn elfde verdieping zie ik een stad in coma.

De mist onttrekt de anders zo blinkende bollen van het Atomium aan mijn zicht – ik zie niet verder dan een wazig Schaarbeeks gemeentehuis – en op de daken ligt bij -3° een laagje fijne sneeuw.

Door mijn dubbel glas stijgt geen autogeluid op uit de normaal zo drukke Wetstraat.

In het Commissiegebouw aan de overkant van de straat wordt, spiegelbeeld van mijn Raadsgebouw, naarstig verder gewerkt aan meer Europa. (meer…)

Bekende mensen, of de overtreffende trap daarvan, bekende politici, wordt in diepte-interviews niet alleen gevraagd naar hun grootste kwaliteit en dito gebrek, en naar hun favoriete boek, kleur, reisbestemming, hetgeen meestal weinig diepgravende inzichten oplevert.
Ook wie zij hadden willen zijn in een ander leven behoort tot de canon van vragen in de Proustiaanse lijstjes. (meer…)

Dankzij zijn staatssecretaris komt Rik ook eens in een Nederlandse krant (“nimmen is sant in eigen fietsland”)

bron: nrc

  • foto: © Service Press Photo Conseil EU (Enzo Zucchi)

– Ha die Herman, alles goed in Europa?

– Ha die Rik, alles onder controle in Etterbeek?

– Ja Herman, maak je geen zorgen; dankzij De Wolf maakt Bokske geen al te rare sprongen.
Nu ik je toch spreek, wat vind je van mijn vertalingen van je visionaire redes?

– Niet slecht, Rik, veel snelheid en ritme. Maar tevens to the point.
Zou je misschien ook eens naar mijn haiku’s willen kijken?

– Amaai, Herman, maar dat is literatuur. Dat is mijn “rayon” niet.
Schoenmaker, hou je bij je leest, niet waar?

– Niet zo bescheiden, ik heb het toch ook geschopt tot mondiale speler, terwijl ik was voorbestemd om hoogstens eerste minister van een klein landje te worden.

– Ja, dat is waar.
Bon, ik begin dit weekend nog aan mijn memoires.

– Jij ook al……………?
Mijn beste Rik, als ik je niet meer zie, doe da goe hè bij die Groenen.

– Dank je, Herman, en voor jou hetzelfde in de Grote Wereld, en doe je de groeten aan Obama de  volgende keer dat je hem ziet?

– Zal ik doen.

 

foto: Pantoine

 

Wat had ik me graag met mobiliteit beziggehouden in het Gewest.

Als parlementslid, of beter nog, als staatssecretaris.

Annemie, Elke en Bruno doen dat goed, daar niet van, maar waarom zou ik het niet even goed (beter is een woord dat calvinisten niet mogen gebruiken) hebben gedaan als………..
Als wat?

Als ik Belg was geworden, stupid!

Dan maar in de gemeente Etterbeek?

Ja, maar…………. (meer…)

Kwam dat even goed uit dat de VRT staakte!

En dat er in Nederland verkiezingen waren.
Kon ik weer eens naar de NOS kijken.

Moest ik naar de NOS kijken.

Ook al ben ik in mijn binnenste buitenland België een non-kiezer malgré moi en in mijn buitenste binnenland Batavia een non-kiezer uit vrije wil, verkiezingen daar zijn nog altijd geen non-event voor de tot buitenlander genaturaliseerde Nederlander die ik inmiddels ben.

En dus maakte ik mij gisteravond op voor een spannend avondje Nederland Verkiezingsland.

Het moet gezegd, ik werd op mijn wenken bediend. (meer…)

Voor de scha(a)r(s)e lezers van mijn blog – in verkiezingstijd soms toch nog een kleine honderd per dag! – is er goed nieuws: ik kruip weer in de pen.
Ik heb niet de illusie dat dit “nieuws” even veel inkt zal doen vloeien als de comeback van Freya, maar bon, een beetje fierheid over eigen doen en laten is nooit weg.

Dankzij mijn nieuwe webmaster zal ik met enige regelmaat opnieuw artikeltjes en foto’s op “groenerik” plaatsen.
Al was het alleen maar om diegenen die mijn emails ontvangen, doorklikken naar het adres http://www.groenerik.be onderaan, en daar ontdekken dat er na de verkiezingen van juni 2009 niets meer is bijgekomen, niet langer teleur te stellen (speciaal voor jou Herman!).
En voor de anderen, die mij toch niet lazen, of die mij al hebben afgeschreven omdat ik facebook noch twitter, tant pis; voor mij gaat er niets boven een mooie tekst, qua inhoud en vorm, met leestekens, hoofdletters en kleine letters.
Der Meister zeigt sich niet altijd in der Beschränkung…… en voor wie geen Duits verstaat: soms is less gewoon less en niet more.

Tegen de lezers die mij nu uit de douche zien stappen als Bobby van Dallas – voor de oudjes onder ons – zeg ik: ja de afgelopen periode was in zeker zin een droom, en soms een nachtmerrie.
Verkiezingen, overwinningen, onderhandelingen, regeringsvormingen, Zennes en BILCen, amaai, wat kan er toch veel gebeuren in een half jaar tijd.
Politieke jaren zijn tropenjaren, ze tellen dubbel.
Zeker als de kritiek met bakken uit de hemel komt, en je de bloemen zelf moet kopen.
Ik was wel een en ander gewend……… dacht ik.
Maar de heisa rond de onverwachte coalitie aan Vlaams-Brusselse kant heeft me menig slapeloze nacht bezorgd.
En de Zenne was ook niet plezant voor de groene die ik nog altijd ben.
Ik leef nog en slaap inmiddels weer goed, dank u.

Uitgerust en wel zal ik weer verslag uitbrengen van mijn wederwaardigheden als “definitief tot buitenlander genaturaliseerde Nederlander” in het politieke Plopsaland van Etterbeek, Brussel, België, met zo nu en dan een kijkje over de grenzen, in Europa, of waarom niet, mijn “buitenste binnenland”.

Om met dat laatste te beginnen en te eindigen, ik was afgelopen weekend voor het eerst sinds een jaar weer in Nederland, en prompt valt de regering!
Bij dezen bied ik mijn diensten aan om door Amnesty International te worden uitgezonden naar Oezbekistan.
Sting mag mee………..

overgenomen van deredactie.be

vr 05/06/2009 – 09:08 Na 7 juni moet er een versterkt, groen en sociaal Europa komen. Daar waren lijsttrekkers voor Europa Guy Verhofstadt (Open VLD), Bart Staes (Groen!) en Kathleen Van Brempt (SP.A) het over eens in De Ochtend 09. Grote meningsverschillen waren er niet. (meer…)

« Vorige paginaVolgende pagina »