“Veni Vidi Fietsi

Ooit was ik de bedenker van deze geniale driebandenstoot voor ’t Greun Veloske, later verveld tot Fietsersbond Brussel.

Oud(st)rijders

Van links naar rechts: Charles Williams (UK), Tim Cooper (UK), Claude Bochu (FR), Burckhard Doempke (DU), Rik Jellema (NL)

 

Ja, ik heb mijn carrière in de reclame gemist……

Maar niet die in de fietsbeweging.

 

De fiets is altijd sneller.

Zo snel dat hij me steeds weer inhaalt.

Waar ik ook ben, wat ik ook (niet) doe.

 

Ik dacht dat ik met mijn mobiliteitsloze bevoegdheden in het schepencollege alleen nog zijdelings (rechts eigenlijk) met de fiets te maken zou hebben.

Tot ProVelo mij contacteerde met de vraag: waarom doet Etterbeek niet mee met Bypad?

Ik zou het niet weten.

Om de simpele reden dat ik even niet wist wat Bypad was.

Als bewijs dat ik niet meer elke seconde van de dag “Veni Vidi Fietsi” roep……..

 

Al snel werd ik bijgelicht in mijn zelfgekozen ignorantie, en leerde ik dat het om een Europees project van fietsaudits gaat.

Zoals wel vaker in het volgebouwde Europese progammalandschap was de afkorting er waarschijnlijk voor de inhoud van het letterwoord.

Bicycle Policy Audit, dus.

http://www.bypad.org/cms_site.phtml?id=552&sprache=en

 

Ondanks het zwaaien met de geldbuidel leek Etterbeek deze keer niet echt geïnteresseerd, mede vanwege de gevreesde extra last voor de administratie.

Totdat bleek dat er voortaan geen gewestelijke subsidies voor fietsbeleid meer zouden worden uitgereikt zonder deelname aan Bypad.

http://www.provelo.org/nl/rd/studies/bypad-brussel-audit-gemeentelijke-fietsplannen

Met dit argument kreeg ik én de dienst mobiliteit én de burgemeester mee.

 

En het moet gezegd: de burgemeester, die ik in 1997 heb leren kennen als pro-fiets (de eerste SUL werd in dat jaar in mijn straat – toeval! – ingehuldigd), speelt het spel mee.

We gaan zelfs binnenkort een verkennende toer door de gemeente maken.

Pump up your tires!

 

In de week van de eerste Bypad-vergadering werd ik nogmaals aan mijn fietsverleden herinnerd.

Feestelijk bovendien.
De EUCG, ofte wel, de European Union Cyclists’ Group – hier was de afkorting er duidelijk na de inhoud – bestond namelijk 20 jaar.

https://eucg.eu/

Ik was het eigenlijk al vergeten, maar ik behoorde tot de oprichters destijds.

In mijn fietspioniersjaren in Brussel bij de Raad.

Toen fietsen nog achter de vuilcontainers moesten staan.

En collega’s niet begrepen dat een jonge vader al zelfmoordneigingen had.

Those where the days….

De mentaliteit is veranderd, getuige de volle eurocratenparkings met dure fietsen.

En de bijna 2000 leden die de EUCG inmiddels heeft.

 

Tijd om de oudstrijders in de bloemetjes te zetten.

Te decoreren zelfs.

Niet alleen de founding fathers – de meesten met bril maar nog altijd zonder buik – ook de opeenvolgende voorzitters.

Ik weet niet hoe het kan, maar ik ben dus nooit voorzitter van deze club geweest.

Weer een carrière gemist?

20160613_192736.jpg

eerste rij onder, van links naar rechts: 200 km fietsen, 50 km schaatsen middelste rij: 20 jaar EUCG bovenste rij: x keer 20 km van Brussel met dank aan de Brussels Big Brackets voor de ondergrond (een goede conditie)!

Deze vette “medalje” (zoals wij vroeger in Leeuwarden zeiden) maakt mijn medaillekast weer wat voller.

Deze geef ik niet weg aan Kadija (lees blogje “Twintig plus of twintig min?“).

Deze is uniek.

Zoals die voor mijn enige echte schaatstoertocht (50km), die voor mijn eerste BMR (ruim 200km fietsen op één dag), en mijn allereerste 20km van Brussel (die ergens bij Ludo in een la moet liggen).

Advertenties