Dat zongen wij vroeger in de bus op het jaarlijkse schoolreisje.

Gezien de alles behalve exotische oorden, waren we er altijd bijna.

Onze ecologisch voetprint was minimaal.

De School met den Bijbel was duurzaam avant la lettre.

Het schepencollege heeft maandagavond 20 oktober 2014 niet eendrachtig gezongen met de gemeenteraad, oppositie en meerderheid “tous confondus”, al scheelde het niet veel.

We zitten dan ook nog niet in de bus richting Pretpark Duurzaamheid.

Ze staat hoogstens vertrekkensklaar.

Na x schepencolleges, 4 Algemene Vergaderingen en evenveel Wijkcommissies, en één Overlegcommissie ter afsluiting van het Openbaar Onderzoek, is het programma van het Duurzaam Wijkcontract As Jacht-Gray 2015-2018 nu afgerond.

Volgende etappe is de indiening bij het Gewest.

Dat er dan, na ambtelijk advies, in de schoot van de regering een beslissing over neemt voor het eind van het jaar.

Voor de inhoud van het toekomstige wijkcontract verwijs ik graag naar de gemeentelijke website, waarop alle verslagen, power points en overige documenten staan:

http://www.etterbeek.irisnet.be/duurzaam-wijkcontract?set_language=nl

et pour les francophones à peu près la même chose:

http://www.etterbeek.irisnet.be/contrat-de-quartier-durable?set_language=fr

Wie weinig tijd heeft en niet alles kan of wil lezen, raad ik aan vooral de preambule van het programma, versie oktober (op 20-10 goedgekeurd door de gemeenteraad) te lezen.

Deze biedt een discrete blik achter de schermen van het participatieproces.

En is het proces niet belangrijker dan het resultaat?

Soms.

Voor wie tussen de lijnen kan lezen, is duidelijk dat de preambule een reactie is op de kritiek die tijdens de verschillende openbare vergaderingen werd geventileerd, en waarvan de wind af en toe ook door de collegezaal tochtte.

Waar een wijkcontract door zijn omvang in tijd en middelen altijd de inzet is van vele, dikwijls tegenstrijdige, belangen tussen bewonersgroepen onderling (het tegenovergestelde van NIMBY: FIMFY = First In My Front Yard), en tussen het middenveld enerzijds en het bestuur op verschillende niveaus anderzijds, tekenen die verhoudingen zich bij een eerste wijkcontract nog scherper af.

De verwachtingen zijn hoog gespannen, niet in de laatste plaats de honger naar “echte” participatie, sterker nog, “co-productie”.

De teleurstellingen zijn navenant.

Dat is onvermijdelijk, zo zegt men ons in andere gemeenten die al eerder met het DWC-bijltje hebben gehakt.

Ook binnen het schepencollege zijn er soms stevige discussies, want zo’n gelegenheid wil elke schepen toch aangrijpen om “duurzaam” te zijn?

En de schepen van duurzame wijkcontracten, wat doet hij?

Hij grijpt naar zijn hoofd en werpt zich op tot “hoeder van de geest van het DWC”.

Probeert zijn collega’s te overtuigen.

En vooral de coördinator van het DWC, de BM, aan zijn kant te hebben.

Ik ben altijd een slechte zanger geweest en uitbundigheid is ook niet mijn handelsmerk.

Toch durf ik stilletjes te neuriën dat wij er bijna zijn.

Althans, dat ik met mijn collega’s én de kritische bewoners op de bus durf te stappen, omdat ik weet dat er diesel in de tank zit en de remmen functioneren.

En omdat de bijrijder goed kaart kan lezen!

Lees hier de tussenkomst van onze fractieleider, Chantal Hoornaert, die mij – en hopelijk niet alleen mij – veel deugd deed.
Quel plaisir de voter ce programme du CQD ! Ne boudons pas notre plaisir : ce processus de programmation est le fruit de la contribution de tous : les membres de la Commission de Quartier, le bureau d’études ERU, les services communaux, les habitants, les « forces vives », ainsi que les autorités régionales et c’est la première victoire de ce CQD.

Ce programme est un travail collectif où chacun a essayé de prendre sa place comme citoyen, comme politique, comme travailleur ou fonctionnaire. Nous avons tous eu un même but.

Comme dit dans le préambule du programme, c’est la synthèse d’une multitude de points de vue individuels, renonçant inévitablement à certaines idées qui ont émergé du processus participatif.

Les confrontations sont parfois rudes mais de cela naît un processus qui nous l’espérons restera tout le long des 4 ans et au delà.

Les défis de ce CQD sont essentiels pour la Commune et la qualité de vie de tous : réduire la dualisation au niveau du logement, des espaces publics et retrouver des lieux de rencontres dans le quotidien dans les plus beaux bâtiments de notre commune enfin rénovés.

Le fait de permettre à tous les habitants d’être acteurs dans tous les projets, de leur demander avis et participation pour le maintien d’un espace public agréable, propre et vivant est un gage de réussite.

Chaque génération trouvera une place dans ce quartier, Etterbeekois de souche et nouvel arrivant pour vivre, grandir, jouer, se déplacer, , travailler, découvrir les autres.

Je ne vais pas citer tous les projets, tous vont contribuer à ce bien-vivre ensemble.

Il nous reste à retrousser nos manches pour créer ce quartier, tous ensemble avec l’appui continu de la région

Advertenties