De verkiezingen zijn achter de rug.

Amaai amaai, wat een uitslag!

Groen doet het zeer goed in Vlaanderen, zoals verwacht.
Maar ook in Brussel, en dat na 5 jaar (eerste) regeringsdeelname én heel moeilijke laatste campagneweken.

De ongelukkige onderwijsuitspraken van onze staatssecretaris en de lastige beslissingen rond de Gemeenschapscentra hebben niet verhinderd dat we er procentueel gezien fors en zetelmatig gezien goed op vooruitgaan.

Even zag het er zondagavond zelfs naar uit dat we met 4 zetels de tweede Vlaamse partij zouden worden.

Tot sp.a toch weer over ons heensprong.

Kingmaker is, evenals in 2009, Guy Vanhengel.

Afwachten wat hij deze keer uit zijn mouw schudt.

De eerste kaart kenden we al lang: Pascal “mag” terugkomen, hij en Guy zijn weer dikke vrienden.
Ze hebben hun kleine zusje – want de derde partij zal, als zij beiden minister worden, een vrouw moeten “leveren” – maar voor het uitzoeken.

Het is nog te vroeg om te weten wat dat voor Groen betekent.
En voor Bruno De Lille.

Dat zijn persoonlijke score een beetje tegenvalt, hadden velen verwacht na de VGC-zaak.
Onterecht want dit was een rotdossier, geërfd van zijn voorganger (wie o wie?), waarin hij weinig goed kon doen.

Beleidsdeelname is vieze handen maken, en “payer les pots cassés”?

Oppositie voeren loont?

 

Niet zo eenduidig.

Een deel van de nederlaag van Ecolo in Brussel kan inderdaad worden toegeschreven aan het zonnepanelendossier in Wallonië en de manier waarop met name Nollet daarop wordt afgerekend.

Ook onterecht, want een rotdossier, geërfd van zijn voorganger.

Dubbel onterecht omdat de Ecolo-ministers in Brussel, Doulkeridis en Huytebroeck, goed werk hebben geleverd.
Les mains sales” en “vieze pollen” hebben niet dezelfde prijs?

Jean-Paul Sartre is er niet meer om hierover te filosoferen.

Ik hou het erop dat de kiezer heeft ingezien dat onze Groene beleidsdeelname het verschil heeft gemaakt.

En dat er, in tegenstelling tot de negatieve spill over uit Wallonië, voor ons een positieve vanuit Vlaanderen was.

Zoiets als een afgeleid Oosterweeleffect?

Het valt te Besien……….

Een ander afgeleid effect van de VGC-heisa is dat progressieve stemmers, dankzij de vier (4) verkiezingen in Brussel, naar hartenlust konden panacheren.
Bart Staes doet het altijd goed bij dat soort kiezers, en het is “toch maar” het Europees parlement.

Dan nog een nuttige stem voor het Brussels Parlement: traditioneel twijfelen tussen sp.a en Groen, en deze keer zeker ook Open VLD.
En wie daar niet voor Groen of De Lille koos om de aangehaalde redenen, kon een aflaat kopen door voor het Vlaams Parlement voor Elke Van den Brandt te kiezen.

Geheel terecht want een zeer goed parlementslid, ondervoorzitter, campagneleider en nog veel meer!

Wacht maar af: we zullen nog veel van haar horen.

De vierde verkiezing, die van Annalisa Gadaleta voor de Kamer, was een grote uitdaging.
Je moest haar als kiezer eerst nog vinden………….op een Ecolo-lijst.

Niet evident, maar ze deed het goed.

Helaas net niet goed genoeg.

Voor mij persoonlijk was het een vreemde campagne, zoals al vaker gezegd op deze blog.

De laatste weken schoot ik pas in gang, vooral toen ik de kopjes zag hangen na de VGC-affaire.

Alhoewel “niets meer”, geen kandidaat, geen voorzitter, was de ontlading zondag op het dakterras van Groen zeer groot.

Afbeelding
Als Wouter spreekt van lonende beleidsdeelname, schreeuw ik het uit: Brussel!

Gelach, applaus, en Wouter die zich tot mij richt met de mededeling dat hij dat juist wou zeggen.

De schreeuw van Munch was er een van Sartriaanse existentiële angst.

Die van mij een van vreugde om een essentiële groene overwinning, één van hoop.

Afbeelding

Later op de avond, tot in de kleine uurtjes, een stevige stap in de wereld gezet met de redenen van die hoop: zo veel jonge, gemotiveerde mensen bij Groen, kandidaten, kabinetards, kiezers!
Ik heb er een goed gevoel bij voor de komende jaren.

We kunnen een nieuwe regeringsperiode aan.

Al zijn we niet bang voor oppositie als we niet nodig of gewenst zijn.

Meer foto’s door Herman Sleebus:

deel 1

deel 2

Advertenties