Eigenlijk was ik niet van plan woorden vuil te maken aan de Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen.

Ik was de zondag ervoor in Rotterdam en merkte amper iets van een campagne.

 

Nederland is al jaren buitenland voor mij.

Of beter, buitenste binnenland, want het zit in mijn spraak en in mijn genen, maar het is me o zo vreemd geworden.
Zoals België mijn binnenste buitenland is: ofschoon het niet van mij is zoals (omdat?) ik niet “van hier” ben, is het toch een deel van mij geworden zoals (omdat!) ik deel uitmaak van een “publiek lichaam”.

 

Ook Frankrijk is zo’n binnenste buitenland.

De nakende gemeenteraadsverkiezingen daar raken mij veel meer dan die boven de Moerdijk.

Wie burgemeester wordt van mijn “gat” in de Auvergne vind ik veel belangrijker dan het lot van een niet-verkozen burgemeester (want ambtenaar) in pakweg Rotterdam, Groningen of Leeuwarden, om maar een paar steden te noemen die met mijn persoonlijke geschiedenis gelieerd zijn.

 

De uitslagen in Nederland heb ik tussen een Champions Leagematch, een krant en een pintje door aan mijn oog voorbij laten trekken.

Het deed me weinig: ander politiek landschap, andere politieke zeden, andere politieke debatten.

 Afbeelding

Tot Wilders, met wie ik – help! – wel eens vergeleken word vanwege mijn kapsel, een wild enthousiaste zaal retorisch vroeg of ze meer of minder Marokkanen wilde.
Op het minderminderminder-geroep daar in het beschaafde Den Haag antwoordde hij grijnzend laconiek dat dit geregeld kon worden

Gelukkig bleven de reacties in Nederland op deze vuile woorden niet uit.

De politieke zedenverWildersing is nog niet zo ver doorgeschoten dat er geen politiek fatsoen meer is en dat democraten alles wat deze idioot uitroept maar accepteren.

Komt de ommekeer met de Europese verkiezingen, waarop deze clown nu zijn zinnen heeft gezet?
Ik vrees van niet, want Europa is nog meer gedroomde schietschijf voor populisten en erger dan de Marokkanen en al het ander vreemd gespuis.

In afwachting kan alvast gewerkt worden aan een Engelse vertaling van het zogenaamd onvertaalbare woord “gezellig” voordat Obama naar Nederland komt.

Ik stel voor: unbeWildersed.

Niet verward, niet van zijn stuk gebracht, standvastig.

Nederland, sta voor uw zaak!

Advertenties