Ljouwert hat it helle, wat docht Etterbeek?

Het nieuws dat mijn vroegere woonplaats (tot 1975) in 2018 Culturele Hoofdstad van Europa, sorry, Kulturele Haadstêd, wordt, samen met Valletta (Malta), vervult mij natuurlijk met plaatsvervangende trots.

Oe sa grutsk wie ik as ik it filmpje seach en de minsken praten hjerde, yn geaf Frysk of yn plat Ljouwerters.

Nuver net, hoe at klanken in minske libbenslang (fer)formje en yn syn holle en hart opslein wurde?

http://www.fryslan.nl/fy-nl/8959/leeuwarden-wint-race-om-culturele-hoofdstad/

 

Als het zo ver is, zal ik tijd zat hebben om nog eens naar Haadstêd L. te trekken waarmee ik inderdaad deels een haatverhouding heb.

Maar dat is een ander verhaal.

Zoals ook de kandidatuur van mijn nieuwe woonplaats E., waar ik nu al langer woon dan elders ooit (en toch voor velen nog altijd “een vreemde”), een ander verhaal is.

Wel een dicht-bij-mijn-bed-verhaal, inclusief slapeloze nachten.

Want de verantwoordelijkheid voor het binnenhalen van het eerste Etterbeekse Duurzame Wijkcontract ooit ligt bij mij.

Zelfs toen die contracten nog niet duurzaam moesten zijn, hebben wij er nooit een gehad.

In 2010 werd een eerste poging ondernomen.

In 2011 bijna een tweede.

En nu moet het lukken: derde keer, goede keer?

Drie maal, schepenrecht?

Verschillende gemeentes hebben al meer dan eens een (duurzaam) wijkcontract gehad.

Zo Elsene, dat overigens de naam van het laatste contract van ons “gestolen” heeft: Wijkcontract Maalbeek.

Alsof niet vooral Etterbeek met de Maalbeek (eens de rivier, nu de vallei) geassocieerd wordt.

Soit.

What’s in a name?

Het gaat om de inhoud, en ook wij kunnen “content” bieden.

Ik denk dat wij een sterk dossier hebben.

Mijn collega’s in het schepencollege, voor wie ik deze week de grote lijnen uiteenzette, waren het met mij eens.

De hoofdas, met vertakkingen, die wij willen ontwikkelen, loopt van de toekomstige nieuwe Jachthofwijk naar Elsene, zodat wij kunnen aansluiten bij hun wijkcontract dat sterk inzet op de ontwikkeling van de Graystraat.
De uitdaging bestaat erin met drie duurzaamheidspijlers – de economische, de sociale en de ecologische – een degelijk huis te bouwen, met vele kamers, want een wijkcontract is per definitie transversaal.

Al mijn collega’s moeten dus mee in dit verhaal, het moet ONS contract zijn, niet het mijne!

En een dat wij met de Etterbekenaren sluiten, want participatie is het sleutelwoord in het ganse proces.

Halen we het dit najaar op onze “concurrenten” (nog onbekend welke gemeentes meedingen), dan wordt vanaf 2014 een proces van 4 jaar ingezet, met aan het eind van die lange rit in principe zichtbare resultaten.

In het beste geval wordt 2018 een topjaar: Etterbeek én Leeuwarden “aan het feest”.

Zo niet, kan ik, einde mandaat, nog altijd een reisje naar Ljouwert boeken.

Mag een enkeltje Frankrijk ook?

Advertenties