2013-06-26 09.19.14Woensdag 26 juni 2013 was een historische dag voor mij.

En voor België.

Voor het eerst vulde ik een Belgisch belastingsformulier in.

Vrijwillig.

Sterker nog: op eigen verzoek.

Als Europees ambtenaar was ik altijd vrijgesteld van belasting op mijn inkomsten, omdat ik die aan de EU betaal, waar ze in de grote pot verdwijnt.

Op mijn spaartegoeden betaal ik als Nederlands fiscaal onderdaan in Nederland belasting.
Op mijn huis in Frankrijk betaal ik als eigenaar van “une résidence secondaire”  in Frankrijk belasting: taxe foncière, taxe d’habitation en redevance audiovisuelle.

En in België op mijn huis in Brussel de onroerende voorheffing en de Brusselse gewestbelasting.

L’embarras du choix fiscal……….

Maar nu dus voor de eerste keer op mijn schepenwedde – zoals dat zo mooi heet – sinds december, én op mijn– zitpenningen – ook al zo’n exotisch woord voor een Nederlander – als gemeenteraadslid tot december  2012.

Omdat ik nog niet in het systeem van de belastingdienst zat, kreeg ik het formulier op aanvraag net op tijd voor de sluiting van de termijn opgestuurd.

Woensdag kon ik mijn aangifte – gezien de hoogte van het bedrag eerder een aangiftetje – op de bus doen.
Binnen de termijn.

Voor iemand die als “eurocraat” nooit Belg mocht worden een zoete wraak.

Of een zure, al naar gelang van de hoogte van de teruggave c.q. aanslag.

Gezien de drukte rond ex-minister Cahuzac in Frankrijk kan je maar beter in orde zijn.

Enig calvinisme is me nooit vreemd, dus wie in deze bekentenis een hypocriete vorm van borstklopperij wenst te zien, die mag.

Lees ook:

Advertenties