Als enige “Hollander” ter wereld die niet kan tellen, in twee dagen drie begrotingen voor je kiezen krijgen, dat kan tellen……….

In de drie min of meer parallelle werelden waarin ik momenteel (nog even) leef, maar die weinig met elkaar te maken hebben, wilde het toeval dat ik tussen donderdag en vrijdag drie totaal verschillende begrotingen moest “redden”, in drie heel verschillende functies.
Kan het schizofrener……….. en boeiender?


Stond donderdagmiddag de gemeentebegroting (l’ordinaire) van Etterbeek op het programma, dan was het donderdag “rebelote” met de provinciale begrotingen van Groen (in welk verband het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en zijn Groenafdeling als “provincie” geldt) en mocht ik vrijdagmiddag en een deel van de avond naar wat we bij mijn hoofdwerkgever, de EU, de paniekzaal noemen, voor de zoveelste historische Europese Top.
Wisselende spelers, wisselende bedragen, wisselend succes.
Maar sterk vergelijkbare dynamieken en strategieën.

Je kunt honderd maal weten, denken en zelfs zeggen dat je in hetzelfde schuitje zit, en dat solidair aan de riemen trekken richting vaste wal het beste is.
Dat neemt niet weg dat elke roeier toch liever heeft dat zijn buurman een beetje harder trekt zodat hij zelf zijn krachten kan sparen.
De stuurman weet dat ook, zodat het van zijn kunst afhangt dat het schip niet te veel zwalkt en redelijk ongeschonden, met alle roeiers nog aan boord, de haven binnenglijdt.

Solidair, het grote woord is aan stuurboord gevallen.
Aan bakboord heet het dan weer “transparantie”, want het een gaat niet zonder het ander.
In theorie toch……….
Als je maar flink spat, is het water troebel genoeg om niet te zien dat de ene spaan korter of smaller is dan de ander.
Roeien met de riemen die je hebt, zo heet dat.

Gedaan met de mariene beeldspraak.
Concreet was het in alle drie begrotingen die voor mij lagen min of meer hetzelfde verhaal.
Achter de cijfers de werkelijkheid ontdekken…………. bij de ander.
En die juist verhullen bij jezelf.
Met dit verschil dat ik voor Etterbeek mijn Openbare Werken voor het komende jaar wilde veiligstellen, dat ik voor Groen mijn Brusselse opvolger niet met een kat in een zak wilde opschepen, en dat ik voor Europa alleen maar moest zien dat de punten en komma’s op de juiste plaats stonden (zeker bij de vertaling van tabellen met cijfers van het Engels naar het Nederlands zeer belangrijk!).

Met wisselend succes.
Europa komt er het minst goed van af met de begroting die de 27 hebben onderhandeld.
Etterbeek kan dankzij de 9 collegeleden nog een tijdje voort.
En de 5+1 provincies van Groen kunnen, mits verstandig beheer van hun middelen, in 2013 beginnen met de voorbereidingen van de campagne van 2014.

Dat ik in mijn bescheiden steentje heb mogen bijdragen aan deze drie begrotingen, stemt mij, de letterman, tot tevredenheid.
Bescheiden, maar cijfer mij toch niet helemaal weg a.u.b.

foto: guardian.co.uk

Advertenties