Nu ik sinds 3 december ben afgedaald uit de 11e verdieping van mijn ivoren toren aan het Schumanplein dacht ik “midden de mensen” te geraken.

Dat is ook zeker waar.

Deels.

Op de 4e verdieping aan de Oudergemlaan werken gelukkig heel gewone, aardige mensen.

Zo ook in de gemeentelijke ateliers en garages die ik nu aan het bezoeken ben.
En al die mensen die mij feliciteren, mailen, schrijven zijn ook heel gewoon.

En aardig.

Vooral als ik iets moet doen aan hun oprit, voetpad, parkeerplaats…….. enz.

Soit, het hoort bij het ambt.

Ik ben nu een man met een mandaat.

Een man die dingen moet doen.

Mandaden.

 

Tussen mijn beide halftijds loopt een “mandelige” muur (mur mitoyen in schoon Frans) die van beide zijden moet worden onderhouden.

Voorlopig heb ik evenwel de indruk dat ik aan weerszijden zit opgesloten tussen hoge muren.

De muren van Europa, de muren van Etterbeek.

En dat ik vanuit mijn twee diepe stadstuintjes niet meer verder, hoger kijk.

 
Zelden zo weinig de krant gelezen.

En het niet missen……

In jaren niet zo veel laatste tv-journaals overgeslagen.

En Goedele Wachters missen……

 

De staar van de tunnelkijker die mij sinds kort plaagt, is slechts vergelijkbaar met de vermoeidheid die ik in mijn eerste weken in dienst van de Raad kende, alhoewel toen nog geen 30 lentes jong…….

Nieuwe indrukken, nieuwe mensen, nieuwe methodes, ontelbare keren afmattender dan een 20 km door Brussel of een stevige 100 km fietsen met de BBB.

Al jaren geleden dat ik nog om 22 uur of zelfs 21 uur onder de wol kroop.

 

Het is duidelijk wennen.

Openbare werken is dus GEEN lege doos.

Het is zelfs een hele volle…. van Pandora!

 

Schilderij: Pandora geschilderd door John William Waterhouse (1896)

Advertenties