Het heeft enige tijd geduurd, hier ben ik weer, lieve lezer.

 

Niet meer in jou geïnteresseerd nu ik herkozen ben?

Hoe kom je erbij…….

Het was echter allemaal nogal heftig en druk sinds Ten Fourteen.

 

Eerst waren daar de uitslagen: boven verwachting op 6 zetels gebleven in Etterbeek.

En in het ganse gewest enorm vooruit gegaan, de grootste Vlaamse partij geworden, van 11 naar 19 verkozenen.

En ik maar stoefen in de pers.
Mijn eigen score?
Laat ik nu eens niet te bescheiden zijn, want dat ben ik au fond ook niet: ik had er graag rond de 500 willen hebben; toch niet ontevreden, want met 395 stemmen wel de 15e van alle 35, en de 2e (voor de derde verkiezingen op rij) van mijn lijst.

Een goede penetratiegraad, heet zo iets.
Hét feit van de avond was natuurlijk dat de LB zijn absolute meerderheid kwijt is.

Ofschoon slechts 50 stemmen te weinig voor die reddende 18e zetel, zo is politiek nu eenmaal.

Zonder dat wij noch de PS echt zijn vooruitgegaan, hebben we er wel elk een schepen bij gekregen.

De excellsheets van Robby deden wonderen de avond zelf: er viel geen ontkomen aan.

De Wolf mag burgemeester blijven, zij het met 2 schepenen minder en wat meer rood en groen aan weerszijden van het blauwe pluche.

 

Na de euforie (niet te uitbundig want niet leuk voor de verliezers die ook nog je partner zijn) naar het grote feest van Ecolo-Groen in Sint-Joost.

Stemmenwinst in drank gedoopt tot in de kleine uurtjes.

Ook niet te veel want ondertussen het oor aan de gsm houden voor onderhandelingen in andere gemeentes.

Want het werd niet alleen de avond van De Wolf (zonder verrassing) maar ook die van Deleuze (wel gehoopt) en die van Moureaux, of beter, zonder Moureaux, maar met Annalisa Gadaleta, onze eigen kleine dappere Italiaanse, perdone, Vlaamse Molenbeekse schepen.

De aanzet althans, die in de nacht van maandag op dinsdag een magnifiek coda kreeg met de defenestratie van de baas van Molenbeek.

En dus weer een nacht met de gsm in de aanslag slecht geslapen.

 

De rest van de week was het vergaderen en ook weer gewoon werken, o.a. Europese Top.

Weer nachtwerk dus.

Nog maar net bekomen van mooie uitslagen, deugddoende festiviteiten en verrassende coalities, kwam een van de mooiste momenten uit mijn lange carrière bij Ecolo (en Groen) in Etterbeek: de gezamenlijke Algemene Vergadering van beide lokale afdelingen wees mij met zeer grote meerderheid aan als tweede schepen.

Een hele eer, want er was nog een kandidaat, en geen slechte.
Mijn 12 jaar ervaring en profiel gaven toch duidelijk de doorslag.

Plus de evidentie dat er een schepen van Ecolo en één van Groen moest zijn.

De logica zelve als je campagne voert onder een dubbele vlag.

Ben ik dan hiermee schepen?

Als je de pers mag geloven moet er alleen nog maar een lullig eedje worden afgelegd en klaar is deze Kees……….

Niets is helaas minder waar, hoe dicht ik ook bij deze beloning voor mijn “inzet en doorzettingsvermogen” (merci Peter) lijk te staan.

Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en de Raad van Ministers van de Europese Unie.

En vele slechte nachten………..

 

Spreken van de Europese gedachte en oproepen tot waarlijk Europees burgerschap is één ding.
Je eigen ambtenaren dat laten concretiseren in de Europese hoofdstad een ander.

Ik wacht af, met een bang hart.

Na mijn door België afgewezen naturalisatie zou een nieuw njet, nu van Europa, wel erg zwaar zijn.

Veroordeeld om definitief tussen wal en schepen te vallen?

Drenkeling der democratie?

Het einde van mijn politiek engagement?

Want echt, ik weet niet waar ik de motivatie vandaan zou moeten halen na nog zo’n klap.
Hoe belangeloos mijn inzet ook geweest moge zijn de afgelopen 12 jaar, ook deze mens heeft een ego.

Ergo sum.

 

Foto: Provinciaal Historisch Centrum Zuid-Holland