Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een aap op een fiets, hoe vind je zoiets.
Hij reed door de stad, hij viel op zijn gat.
Wiens schuld was dat, de hond of de kat?

Zo luidde een kinderliedje uit mijn verre Noordnederlandse jeugd.
Ik moet er eens in de zo veel jaar aan denken.
Meestal tijdens verkiezingen.
Niet dat ik mijn collegae politici voor aap wil uitmaken.
Wel dat ik altijd goed score bij andere dagelijkse fietsers met de boutade: “Als je een politicus op een fiets ziet, weet je dat het verkiezingen zijn”.
Ook in deze campagne lijkt dat weer te kloppen:
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=BLNVE_20120929_008

Feit is dat er niet veel politici zijn die dagelijks op de fiets zitten.
En dat geldt voor alle partijen, zelfs de mijne.

Meestal herken je ze aan hun instabiliteit.
Of aan de veel te propere, nieuwe fietsen, voor de gelegenheid van stal gehaald.
En in het meest duidelijke geval aan hun belachelijke sandwichborden.

Vandaag reden wij met onze EcoloGroenen (een tiental) door Etterbeek.
Veel groen, grote vlaggen, dus zichtbaar.

Behalve de gebruikelijke stomme reacties waarvoor ik inmiddels doof ben, ook veel positieve, in woord en gebaar.

Een fietscampagne werkt maar op twee voorwaarden: dat de fiets niet alleen een campagnemiddel is maar ook een vervoersmiddel, en dat de beleden liefde voor dat vervoersmiddel ook tot uiting komt in het verkiezingsprogramma.

Wie Brussel wil vol leggen met tunnels en ondergrondse parkings kan maar beter de fiets in zijn kelder laten.
Al is geloofwaardigheid geen absolute voorwaarde om verkozen te raken……..

Voor mij is de fiets het campagnemiddel bij uitstek, niet alleen omdat het rijwiel in mijn geval aan de twee bovenstaande voorwaarden voldoet, maar ook omdat ik in Etterbeek met de fiets wordt geässocieerd.
Er staat zelfs een fietsje op mijn affiche, een “affietsje” dus.

Behalve dat ik mij dus dag in dag uit, jaar in jaar uit als fietser “afficheer”, biedt de fiets ook nog het voordeel dat ik zichtbaar ben (een burgemeester ziet men nooit in zijn dienstwagen), en dat ik alles zie.
Mensen die op straat lopen en met wie ik kan babbelen.
Fietsen die op straat staan en waar ik een fietshanger “Stem fiets/Vote vélo” aan kan hangen.

De fiets is het vehikel van mijn ideëen en idealen.
En daarmee het ideale campagnemiddel.
La selle, c’est le sel de ma campagne.

Advertenties