Steeds meer stuit het plakkerige gedoe op gemeentelijke borden en elders mij tegen de borst………

Behalve als ik er zelf meer dan levensgroot op hang te staren met een, zo zei een « bewonderaar », mysterieuse blik.

Of is het de blik waarmee ik droom van een papierloze campagne?

 

Op de grote affiche die al sinds half augustus in Etterbeek hangt, sta ik met medelijsttrekker Marie-Rose.

Half achter haar als Wethouder Hekking, een van die vele onsterfelijke Koot+Bie-typetjes.

De vergelijking is voor mij weinig flatterend, want voor een hele generatie Nederlanders (gelukkig stemmen er maar 59 in Etterbeek) is Hekking het lokale wethoudertje dat aan het eind van het interview altijd voor in plaats van achter de burgemeester staat.

 

Dankzij het feit dat de gemeente plakt in Etterbeek worden er geen affiches overgeplakt of afgetrokken op de officiële borden.

Aan het fritkot Antoine op het druk bezochte Jourdanplein zag ik dan wel weer dat een affiche van Marie-Rose en één van mij gewelddadig waren verwijderd.

Alle LB-affiches waren vrolijk blijven hangen.

 

In Schaarbeek zou een kandidaat, schepen zelfs, zich onledig houden met het verwijderen van concurrenten, hetgeen een leuk filmpje oplevert en een nog fraaier excuus: ik behoed hem voor een boete wegens illegaal plakken!

http://www.brusselnieuws.be/artikel/verzin

Wie Verzin-t zoiets?

 

In gemeente X komt kandidaat Y kandidaat Z van een andere lijst tegen.

Y: “Weet je dat ik wordt overgeplakt door mijn eigen lijst? Een schande”.

Z: “Ja, maar het is de gemeente die plakt!”

Y: “Dat heeft niemand tegen mij gezegd”.

Z: “Ook je eigen partij niet?”

Y: “Nee……….”

Klein, niet onbelangrijk, detail: zowel kandidaat Y als kandidaat Z staat op een tweetalige lijst met een zusterpartij.

Blijkbaar gaan niet alle zusterpartijen even familiaal met elkaar om.

 

Tijdens mijn driewekelijkse zwembeurt word ik afgelopen maandag voor het eerst door een medebadgast met mijn voornaam aangesproken.

De man, in de tachtig, zegt nadrukkelijk “Bonjour, Rik”, en als ik niet verbaasd reageer, zegt hij het nogmaals.

Trots dat hij mij herkend heeft op de borden, ook al sta ik daar met iets meer kleren en zonder badmuts op.

Zouden affiches dan toch zin hebben?

 

Allez, ik doe vandaag nog een rondje bij de handelaars, al weet ik dat er bijna geen plaats meer is, zelfs niet voor een A4tje.

Wie bekijkt die mensen nog?

Advertenties