Als je met open boegdeuren vertrekt, kan het schip van de democratie vergaan.

Is dat zo ongeveer het standpunt van Olivier Deleuze over debatteren met Vlaams Belangers?

Hoe dan ook, hij heeft zijn “entrée” in de Vlaamse media niet gemist, of beter gezegd zijn “sortie”.

Als kersverse voorzitter van een Franstalige partij uitgenodigd worden voor de VRT en dan de tafel verlaten omdat er na/naast jou een journalist het woord zal nemen die bovendien VB-er is, faut le faire.

En Olivier heeft het gedaan.

brusselnieuws.be/deleuze-verlaat-vrt-studio

Hetgeen hem veel kritiek heeft opgeleverd in Vlaanderen, maar ook in Franstalig België.
Gaat het in Vlaanderen om op het eerste gezicht redelijke en redelijk democratische critici die vinden dat dit een wel erg radicale, zelfs ondemocratische, vorm van cordon sanitaire is, dan zijn de Franstalige criticasters duidelijk door de wol geverfde Ecolobashers bij wij hij hoe dan ook geen goed had kunnen doen.

U kent ze wel, die van de grappen over Ecolo-ers die als watermeloenen zijn, groen van buiten en rood van binnen.

Allemaal ex-maoïsten en dat soort ondemocratisch gespuis.

En waar doet de snor van Deleuze aan denken? Ja toch?

Maar heeft Olivier nu gelijk of niet?

Feit is dat het VB, voordat het vrijwel onbetekenend is geworden dankzij de N-VApletwals, in Vlaanderen steeds meer gebanaliseerd werd, met als trieste – in 2 opzichten – dieptepunt de doodsstrijd van Marie-Rose Morel.

Boekskes en scherm hebben hier zeker een rol in gespeeld.

In Wallonië wordt extreem-rechts volledig uit de media gebannen.
Dat is enerzijds omdat ze inderdaad een te verwaarlozen machtsfactor zijn en inhoudelijk en communicatief zeer zwak.

Gelukkig.

En anderzijds omdat de Franstalige politici, PS op kop, zich graag een air aanmeten van absolute bestrijders van het absolute kwaad.

Om zo slinks de lakse Vlamingen in een slecht daglicht te plaatsen.

Niet zo moeilijk gezien de geheel verschillende politieke context.

Ik zou ze wel eens willen horen piepen met een Franstalige Dewinter of De Wever in hun electorale nek……..

Quoi qu’il en soit: ook in mijn partij zijn er genoeg te vinden die het cordon absoluut willen toepassen, in de geest van de uitvinder ervan, Jos Geysels.

Dus niet alleen rondom VB-beleidsdeelname – inmiddels al geen reële optie meer – maar ook rond alle soorten contacten met VB-ers.
Terwijl ik nu juist vind dat je met ze in debat moet gaan, omdat je alleen zo hun non-oplossingen kunt doorprikken.

Helaas heb ik nooit die kans gekregen, ofschoon ik in Etterbeek de discussie met hun kiezers nooit geschuwd heb.

En ook de inmiddels overleden VB-frontman kreeg van mij altijd een hand.

Het ecologisme is voor mij in wezen een humanisme.

Waarmee ik Olivier Deleuze niet wil afvallen: ik ben ervan overtuigd dat zijn afkeer “viscéral” is en niet door electorale motieven ingegeven.

Ook al kwam Reddy De Mey enkel over de scheepsramp van 25 jaar geleden praten, en niet over de ondergang van het VB.

 

fragment Ter Zake: Houding Deleuze belachelijk of begrijpelijk?

 

foto: Steve Evans