al jaren snoei ik mijn exuberante hydrangea bij de buren door vanuit mijn badkamerraam op de eerste verdieping op de tuinmuur te klimmen;

dit jaar ging het goed mis na het karwei; ik verloor mijn evenwicht bij terugkeer naar de veilige badkamer en viel op – gelukkig niet door – de glazen veranda;

mijn jongste zoon – die in parijs woont – was gelukkig thuis, hoorde de klap en mijn hulpgeroep en sleepte mij naar binnen;

eerste hulp in elsene en een dag later operatie in leopoldskliniek: 3 pezen en 2 zenuwen weer aangenaaid;

met kiné zal alles een maand of twee duren: zo lang niet zwemmen, niet fietsen (een ramp!), niet trainen voor de 20 km (minder erg) en zo weinig mogelijk typen want wat gaat dat tergend traag met één hand!

mijn blog zal dus een tijdje uit de ether zijn, tenzij ik mij bekeer tot stukjes op twitterlengte;

beperking en onthaasting, niet echt mijn grootste kwaliteiten, maar een mens kan leren, zelfs op z’n 52ste;

ik heb alvast één les geleerd: groenen moeten niet snoeien……. bij de buren!”