Vorige week was ik in “mijn” dorp in Frankrijk.

Als elke zichzelf respecterende politicus-wereldburger een Toscane moet hebben, laat dit dan het mijne zijn…

Toevallig kwam ik aan op de dag van de eerste ronde van de regionale verkiezingen en vertrok ik op de dag van de tweede ronde.

De procedure bij de verkiezingen voor de regionale raden staat bekend als ‘scrutin de liste à deux tours’.

En ze is een combinatie van een meerderheids- en een proportioneel stelsel: ‘scrutin majoritaire’ en ‘représentation proportionnelle’.

Maar laat ik het niet ingewikkelder maken dan het is.

Het komt erop neer dat de lijsten die meer dan 10% van de uitgebrachte stemmen hebben verzameld, door mogen naar de tweede ronde.

Onmiddellijk – soms zelfs op de avond van – de eerste ronde wordt onderhandeld tussen lijsten ter linker- en rechterzijde om tot een duel te komen.

Iedereen is namelijk als de dood voor “triangulaires” en – zeer zeldzaam – “quadrangulaires” waarbij verschillende kandidaten van links of van rechts elkaar afmaken en een lachende derde met de buit, in dit geval het voorzitterschap van de regio, gaat lopen.

De zogenaamde “discipline républicaine” wil dat de minder goed geplaatste kandidaat zich na de eerste ronde terugtrekt ten gunste van de best geplaatste.

Hij kan die dan expliciet steunen, middels een stemadvies, of “zijn” kiezers de vrijheid laten in de tweede ronde.

Bij deze verkiezingen heeft in Frankrijk de discipline zeer goed gewerkt onder progressieven.

Het front van socialisten, groenen (Europe Ecologie, een vrij los verband van verschillende groene partijen) en extreem-links (waaronder communisten) heeft in ‘la France métropolitaine’ alle regio’s op één na binnengehaald: de Elzas.

Het dromen over 2012 en een linkse overwinning bij de presidentsverkiezingen is al begonnen.

Ware het niet dat 1) dit geen nationale verkiezingen waren, 2) het absenteïsme rond de 50% zweefde, 3) de groenen nog niet op één lijn zitten, 4) om nog maar te zwijgen van de tweestrijd Royal-Aubry binnen de PS.

Er was ook een nachtmerrie: het FN is weer helemaal terug!

Het debat over de ‘identité nationale’ dat Sarkozy heeft opgestart, heeft waarschijnlijk de doos van Pandora geopend, die voor het FN een doos vol kiezers is gebleken.

En in mijn dorp?

[klik hier]

Als je de opkomst (88 op 160 ingeschreven kiezers) en de uitslag (Union de la Gauche, ruim 66%) bekijkt, zie je een mini-Frankrijk.

Ik zit wel met een maxi-vraag: hoeveel van die 12 FN-kiezers van de eerste ronde ken ik persoonlijk?

De vriendelijk buurman die altijd mijn gras maait?

De stugge boer met wie ik 16 jaar lang ruzie had?

De achterneef van mijn vrouw?

Ik wil het liever niet weten.

En om met een literair toemaatje te eindigen (het wordt al bijna een gewoonte):

Tijdens mijn verblijf in Frankrijk luisterde ik onder het metsen, voegen en kalken dagelijks naar de radio, wat ik thuis nooit doe.

Ik hoorde elke dag meerdere keren een mooi liedje met een aanstekelijk refrein over de vier jaargetijden, dat ik verder niet begreep noch trachtte te doorgronden.

Muzak weet u, maar wel muzak van de betere soort.

Tot ik deze week op Canvas naar een documentaire over Hugo Claus keek en daar een stel jonge gasten hetzelfde liedje zag zingen, met op de achtergrond ongeveer dezelfde tekst……….. in het Nederlands.

Na enige gegoogle bleek het om de Vlaamse groep Absynthe Minded te gaan, met een vrije vertaling van Claus’ ‘Envoi’:

[klik hier]

Toscane (Verhofstadt), Claus, Absynthe Minded, wat is de link?

Gent stupid!

En wat de vertaling betreft

[klik hier]

: mooi, en verrassend door de ogenschijnlijke misser om “in de winter springen hun lippen” zeer letterlijk te vertalen met “in winter their lips leap”, i.p.v. het werkwoord “crack” te gebruiken.

Het levert een fraaie alliteratie l-l op en een tegenstelling tussen plat liggen bij de eerste lentewarmte en springen in de winter, die je in het Nederlands nooit gezocht zou hebben in de diepe kloven der lippen.

Of het nu Claus’ bedoeling was of niet, gelukkig  is traduttore nog altijd traditore……………..

bron foto: [klik hier]