Hans Monderman, inmiddels mondiaal beroemd als uitvinder van het “shared space”-concept, zag in de jaren zeventig het licht toen hij in opdracht van de Provinsje Fryslân een doorgaande weg in het dorp Oudehaske, vlakbij Leeuwarden, de stad die ik destijds onveilig maakte, veilig moest heraanleggen. [klik hier]

Inmiddels is ook onze staatssecretaris de idee van gedeelde ruimte genegen. [klik hier]
Stel je eens voor: Brussel zonder borden, rijden zonder regels!

Twee mogelijkheden.
De eerste: de anarchie kan niet groter zijn dan ze nu al is…….. mét borden en regels.

En de tweede: als het met borden en regels niet lukt, gaat het wellicht zonder wel.

Waarom zou zo’n aanpak alleen bij met meer respect voor de overheid behepte volkeren slagen?

Zijn “Latijnse” volkeren genetisch niet in staat tot civisme in het verkeer?
De grammatica van het wegverkeer, ook wel de wegcode genoemd, valt toch voor elk gemiddeld brein te behappen?

Voorrangsregels, snelheidsbeperkingen en voor de rest ‘gezond verstand’ (‘zelfregulerend ethisch besef’ in de mond van Monderman).
Vroeger heette het dat je je als “een heer in het verkeer” gedroeg, maar ik stel voor dat we hier de gendertest van Bruno op uitvoeren.

Bovendien, wat een heerlijke kap in het bordenwoud, wat een visuele verademing en wat een besparing vooral!
Ik herinner mij de installatie in Etterbeek in de jaren ’90 van BEV/SUL, beperkt eenrichtingsverkeer/sens unique limité, waarbij ik als lid van de Commissie Tweewielers nauw betrokken was.
Voor elke fietser die in tegenrichting rijdt had je per kruispunt minimaal vier borden nodig, plus horizontale wegmarkering om de zoveel meter.
En geen automobilist die erop lette, gezien het aantal keren dat ik visuele en verbale banbliksems vanuit vierwielig blik over me heen kreeg.

Zou het voor fietsers nu echt zo veel onveiliger zijn zonder al die verticale en horizontale waarschuwingen?
Als we het allemaal zelf moeten uitzoeken, zoals Monderman wil, nemen we dan niet veel bewuster deel aan het verkeer?
In dit van-pui-tot-pui-denken – want in plaats van ruimtelijk scheiden wil Monderman alle verkeersgebruikers mengen – staat het verkeer voor de maatschappij.
Let wel de ideale maatschappij, waarin de mensen alles weer onderling met elkaar regelen.
Brussel is Oudehaske niet, zo veel is zeker.

En toch is het volgende citaat van Monderman het overdenken waard: “Hoe botter de mensen zijn binnen het klassieke systeem, hoe meer profijt je van het shared space-systeem zult hebben”.

Eén minpuntje: het schitterende nieuwe bord “overstekende dronkaards” zullen we nooit in Brussel zien. [klik hier]