Donderdag 4 juni:

De dag begint goed: Brouwerij Oud Beersel, die ik steun als lid van hun club, heeft de Ultimate KMO Makeover Wedstrijd gewonnen, mede met mijn stem.

Daar drink ik zondag in het Groenhuis een Bersalis op!

En op mij eigen score hopelijk. Ander goed nieuws: The Bulletin publiceert mijn tweede advertentie met Bart Staes, nu gratis.

En in het blad zelf staat een artikel over de Europese verkiezingen, met een foto van beplakte borden.

Welke twee partijen zijn daarop zichtbaar: Groen! (met Bart) en VB (om niet beschuldigd te worden van te groene sympathieën?).

Ook dat is gratis publiciteit.

Temeer daar voor de tweede week op rij Groen! de enige politieke partij is die adverteert in The Bulletin.

Andere partijen laten dit publiek links/rechts liggen.

Ten onrechte?

We zullen het misschien zien zondag.

Minder te spreken ben ik over de Letter from the Editor.

Hierin pleit hoofdredacteur Derek Blyth voor gewestelijk stemrecht voor Europeanen.

Terecht.

En klaagt hij over het feit dat maar 1 op 10 Europeanen zich heeft ingeschreven voor de Europese verkiezingen.

Terecht.
Wie kan het ze verwijten, vraagt hij rhetorisch.

Deze verkiezingen zijn een grote “gaap”, zelfs voor mensen die voor de Europese instellingen werken.

Terecht.

Drie maal raak.

Zijn uitsmijter vind ik dan weer naast de kwestie, tenminste als ze betrekking heeft op de Europese verkiezingen.

Bedoelt hij evenwel dat “wij” niet-Belgen zouden moeten kunnen stemmen voor gewestverkiezingen, maar niet zouden weten voor wie vanwege de communautaire scheidslijn, die geen rekening houdt met de 50 % die “niet van hier” is, dan heeft hij slechts een beetje gelijk.

“So we should vote, but who would we choose. The Flemish parties promote Flemish interests. The French-speaking parties protect the French-speaking interests. What about the 50 percent who come from elsewhere, but wo work to make this city a global capital, the Washington DC of Europe. It’s maybe time they started talking to us.”

Mag mijn advertentie als een begin van dat gesprek worden gezien?

Ik begin de dag met het bussen van mijn laatste canvaskaartjes.

Na anderhalf uur hou ik nog enkele kaartjes over voor de laatste dagen.

Bij voorbeeld voor de VUB.

Rond het middaguur met 4 man/vrouw flyeren aan de ingang van het studentenrestaurant van de VUB.
Heerlijk publiek: vrijwel alleen maar Nederlandstaligen, en waar ze ook wonen (veelal niet in Brussel), voor mij kunnen ze stemmen.

Sommigen zeggen ook dat ze al beslist hadden voor mij te stemmen.

Een fijn gevoel.

In het restaurant leggen we onze folders, flyers en kaartjes op de eettafels.

Ze blijven daar gelukkig liggen, beduimeld en wel.

En dus gelezen, of toch tenminste bekeken.

Vooral het krantje van Jong Groen!, met al die frisse groentjes, vindt gretig aftrek.

We sluiten af met een vegetarische maaltijd en een lekker groen appeltje.

In de namiddag neem ik wat gas terug.

Ik stuur sms-jes met stemadvies rond, terwijl ik op mijn terras een pintje drink.

Ik krijg van iemand een sms-je terug met de vraag: “waarom ben je niet hier op gemeente, op vernissage? veel NL!”

Helemaal vergeten, die tentoonstelling in de hal van het gemeentehuis.

Ik spring op mijn fiets en race naar le Passage/de Doorgang.

Tot mijn verbazing en blijdschap ontmoet ik een van de collega’s die ik gisteren nog heb uitgewuifd.

De kunstenares is haar schoonzus, en er loopt hier nog familie van haar rond.

Inderdaad, veel Nederlandstaligen, echte Vlamingen maar niet zo groen.

Enkele wijntjes, gesprekken en familiale adviezen later ziet het er al beter uit voor mij.

Een stem of vier gewonnen in het beste geval.

Dan met een uur vertraging naar een Veggie-avond in het gemeenschapscentrum van Sint-Joost ten Node.

In een zaaltje met een man/vrouw of 20 aandachtige luisteraars toch zeker 5, 6 van Groen!

Hier scoren we waarschijnlijk goed.

Laat thuis gekomen, met de al bijna traditionele whisky voor de tv.

Nu niet in slaap gevallen want op de Nederlandse tv is een Europadebat aan de gang.

En wat voor één.

De Europese verkiezingen zijn in Nederland achter de rug.

In strijd met de Europese regels worden er wel peilingen (exit polls) gepubliceerd.

Geen definitieve resultaten dus, maar de tendens is duidelijk.

Geert Wilders’ xenofobe, islamofobe, eurofobe Partij voor de Vrijheid (PVV) is de grote overwinnaar

Maar ook de eurofiele D66.

Raar land, dat Nederland.

Iedereen roept, vooral tegen Wilders, de vleesgeworden populist.

Die herhaalt dat deze regering geen meerderheid meer heeft, en dat ze moet aftreden.

Welke regering?

De Europese?

Nee, de Nederlandse.

Tijdens het uur dat ik naar dit debat kijk, valt het woord Europa niet één keer.

Vreemd vreemd vreemd.

De PVDA doet het niet goed: 4 zetels en dus mag neef René niet de bezem door Europa halen.

Sorry René.

Je zult je eurorealisme voor je landgenoten moeten bewaren.

Of je energie voor een betere zaak.