Maandag 4 mei:

Mijn affiches zijn aangekomen: één met Pouyan en één met Eva, beiden minder dan de helft van mijn leeftijd.

La jeunesse, c’est l’avenir.

Ik sta er niet slecht op.
Vandaag of morgen “hang ik” overal in Etterbeek.

De radiozender FM Brussel wil iets met mij doen tijdens “een campagnemoment”.
Moet wel overdag zijn en niet in het weekend, want dan werken ze niet.
Tijdens mijn kantooruren dus.

Ik leg uit dat ik geen beroepspoliticus ben en dat de Europese campagne in Brussel sowieso het ondergeschoven kindje is van de andere campagne(s).

Zouden Dehaene en Verhofstadt veel campagne voeren van 9 tot 5?

Gelukkig heb ik sinds 2000 een goed contact opgebouwd met de Etterbeekse seniorenvereniging.

Tijdens mijn eerste mandaat kwam ik er toch zeker één keer per maand.

Nu iets minder.

Als ik binnenkom, beginnen ze mij meteen te vragen op welke lijst ik sta en hoe ze moeten stemmen.

Een half uur later is de journaliste daar en ontspinnen zich geanimeerde gesprekken.

Niet over Europa, maar over sorteren, glasbollen, blauwe en gele zakken.

Alleen mijn VB-vriend, die altijd het hoogste woord voert, zwijgt nu.

Om mij niet “zwart te maken”, verklaart hij later.

Onbedoelde grap?

Mijn vroegere buurvrouw, Sidonie, daarentegen vertelt honderduit voor de micro dat ze mijn kinderen nog heel klein heeft gekend, en dat ze mij in de club “de Hollander” noemen.

Een echt MensBijtHond-portret.

Stukken leuker dan een saai interview.

Ben benieuwd hoe het klinkt.