De verkiezingen komen er aan.

Voor de Brusselse Vlamingen et les francophones pas la même chose: wij mogen 3 keer stemmen.
Brussels parlement, Vlaams parlement, Europees parlement.

Als er inderdaad 11 (elf!) partijen langs Nederlandstalige kant opkomen, wordt het dringen geblazen op de gemeentelijke aanplakborden.

Tot nu toe werden daar afspraken over gemaakt tussen de partijen in de gemeenteraad en vervolgens togen de eigen plakploegen aan het werk.

Met veel lijm en enthousiasme.
Te veel van beide vaak.

Plakken, aftrekken, overplakken, herplakken.

kandidaten-op-de-muur-blog1Zou er niet zo veel energie bij verloren gaan dan zouden we kunnen spreken van de uitvinding van het perpetuum mobile……..

Om aan de wildplakkerij een einde te maken, stellen de meeste gemeenten nu, op aanraden van het gewest, een reglement op voor de komende verkiezingen.

Grote nieuwigheid voor Etterbeek is dat dit het einde van de plakploegen betekent.

Aan het begin van de campagne levert elke partij (fractie?) haar affiches aan de gemeente en vervolgens gaan de gemeenteambtenaren plakken op de aangewezen plaatsen.

Bureaucratisch, overzichtelijk, gemakkelijk…
En dus voor sommige partijen misschien een zegen.

Voor Ecolo en Groen! een kleine ramp.

Niet alleen zijn er bij ons echte basismilitanten die graag en goed plakken.

Maar de eigenheid van onze gezamenlijke campagnes én ploegen is dat er gewaakt wordt over een coherent campagnebeeld (geen concurrentie tussen eigen kandidaten) dat bovendien evolueert in de tijd (opbouw van de campagne naar een eindbeeld).

Dit dreigt nu met één lijmkwaststreek te worden uitgeveegd.

Kunnen Ecolo en Groen! nog samen op één bord (sterk beeld)?

Kunnen Groen! en Ecolo hun campagne nog opbouwen in de tijd (dynamiek)?
En nog een aantal andere vragen zoals “wat met de andere partijen?”.

Het democratisch palet is gelukkig kleurrijker dan dat van de ‘traditionele’ partijen (fracties) in de gemeenteraad.

Om deze problemen op de politieke agenda te zetten, maakte ik in de Gemeenteraad van 30 maart 2009 de volgende opmerkingen bij de ordonnantie die ter stemming lag na goedkeuring door het college.
Volgens sommigen deed ik daarmee opnieuw aan “oppositie binnen de meerderheid”.
Volgens mijzelf doe ik waar ik voor verkozen ben: democratische controle uitoefenen op de uitvoerende macht.

“Comme ce point a fait l’objet d’une discussion et d’un accord au sein du collège, nous approuvons le principe de l’ordonnance de police.

Nous espérons néanmoins pouvoir discuter bientôt de la mise en pratique de ce texte entre groupes politiques.

En attendant je vous livre déjà quelques réflexions:

1. il faut tenir compte d’une réalité politique au sein de ce conseil: certains groupes sont composés de plusieurs partis politiques; vu la législation électorale ils ne peuvent se présenter ensemble pour ces 3 élections (3 car les Flamands votent 3 fois et pas 2 fois). Comment interpréter l’ordonnance sous cet angle-là:: s’agit-il de groupes politiques ou de partis politiques?

2. il faut tenir compte d’un impératif démocratique: il y a beaucoup plus de partis qui se présentent aux élections du 7 juin qu’il n’y ait de partis politiques présents ici au conseil communal depuis les élections communales de 2006; il me semble normal et sain que ces partis-là aussi se retrouvent de façon équitable sur les panneaux électoraux.

Exclusion oui, par exemple comme Molenbeek le fait pour des partis anti-démocratiques.

Exclusivité, certainement pas.

3. il faut tenir compte d’une nécessité “publicitaire”, de marketing, à savoir que certains partis politiques ont des campagnes évolutives dans le temps, et qu’ils adaptent leur affichage en fonction du moment de la campagne électorale pour terminer par l’affiche finale!

Ne fixer qu’un seul moment pour fournir les documents à afficher nous paraît trop rigide, et priverait ces partis d’un outil flexible.

Voilà quelques aspects à méditer entre groupes politiques présents dans cette salle.”