Sinds 1 oktober van dit jaar mag er in drie Brusselse tunnels 70 in plaats van 50 km per uur worden gereden: Belliard, Leopold II en Reyers.

Argument?

Iedereen reed toch al sneller dan 50.

Minister Smet verklaart: “We hebben de verzekering gekregen van de politie dat mensen die sneller dan zeventig rijden in die tunnels, effectief zullen betalen”.

Terecht.Op 19 november vernemen we via de pers dat er in een Brusselse tunnel in één week tijd  42.000 automobilisten belgie052werden geflitst tegen snelheden van 71 tot 120 km.
Welke tunnel?

De Reyerstunnel.

Minister Smet verklaart opnieuw dat alle overtreders hun boete zullen moeten betalen.

Helaas wordt hij teruggefloten door federaal minister van justitie Vandeurzen: onmogelijk, er zijn te weinig politierechters.

Smet vindt dit geen excuus: “Justitie is er om wetten toe te passen”.

Terecht.

 

En op 15 december lanceert dezelfde minister naar aanleiding van twee ernstige ongevallen in de Troontunnel het idee om eenrichtingsverkeer in tunnels in te voeren.

Als het verkeer over 4 in plaats van 2 rijstroken kan, zou dit de verkeersveiligheid vergroten.
Ook terecht?

Ik waag het te betwijfelen.

 

En ik zie nog meer problemen:

– sneller rijden zorgt voor meer CO2-uitstoot

– van 50 naar 70, om hoeveel tijdswinst gaat dat eigenlijk?

– de wettelijke snelheid aanpassen aan het feitelijk (wan)gedrag van de meerderheid, is een verkeerd signaal (voor de minderheid)

– 70 km in tunnels vergroot de kans op ongevallen, en op verkeershinder bovengronds na een ongeval

– straffeloosheid aanpakken werkt enkel met meer (vaste) camera’s en hoge boetes die daadwerkelijk geïnd worden

– van twee naar vier banen betekent “vlottere” doorstroming en doorstroming betekent meer verkeer, nog meer verkeer (IRIS II zegt dat we minder autoverkeer moeten hebben!)

– een interessantere piste om te bestuderen is het wegnemen van de middenberm; voorbeelden uit binnen- en buitenland tonen aan dat dit automobilisten effectief aanzet tot lagere snelheden; waarom ook niet in tunnels?

 

Zoals ene Mike opmerkt op Brusselblogt (27 november): “Het verkeer in Brussel is een chaos/slagveld die wordt veroorzaakt door hoofdzakelijk 2 punten: infrastructuur en straffeloosheid. Beiden kunnen opgelost worden door mensen aan het werk te zetten. Een model om ervoor te zorgen dat infrastructuur zichzelf terugbetaalt is moeilijk, maar straffeloosheid aanpakken kan zichzelf terugbetalen”.

Een bemerking, beste Mike: als goede infrastructuur zorgt voor minder ongevallen (trager rijden) en minder luchtvervuiling (minder auto’s), betaalt ze zichzelf maatschappelijk gezien dubbel en dwars terug.

In de klassieke economische modellen worden dergelijke externe kosten niet meegerekend.

In een ecologische economie wel!