Op donderdag 28 juli overleed ERIC ANDRE, Brussels parlementslid en schepen van Ukkel.
Het is misschien vreemd dat ik van de Groen!website gebruik maak om een Franstalige liberaal te gedenken.

Bovendien heb ik als raadslid in een andere gemeente dan de zijne nooit politiek contact met Eric André gehad. Als fietsmilitant daarentegen had ik toen hij eind jaren ’90 staatssecretaris was voor Openbare Werken vaak met hem te maken.


Het was dank zij Eric André dat er een gestructureerd maandelijks overleg werd opgezet tussen de administratie en de rijk geschakeerde fietsbeweging.
Ik herinner mij nog levendig dat wij samen met de staatssecretaris, zonder tv-camera’s, door Brussel zijn gaan fietsen om hem te wijzen op kleine en grote ongemakken voor de fietsers.
Naar aanleiding van die overlevingstocht werden de ijzeren roosters van de metro van hun levensgevaarlijke anti-slipnoppen ontdaan en de rode laag van het “fietspad” op het Schumanplein weggekrabd.
André was een man die kon luisteren en beslissingen durfde nemen.
Hij kon ook zeer duidelijk zijn als hij het niet met je eens was.
Zo zag hij een fietspad in rode verf door de Wetstraat helemaal niet zitten.
“Je n’aime pas le rouge en ville”, ontviel hem voor een televisiecamera.
Of een blauw fietspad hem meer kon bekoren, werd helaas niet gevraagd.

Liberaal, socialist, christen-democraat of groen, elke politicus met visie die niet bang is tegen het gevestigd auto-mobiel denken in te gaan, kan iets betekenen voor de zwakke weggebruiker.
Eric André was zo iemand, zij het met mate.
Zeker in een periode toen de sympathie voor stadsfietsers minder groot was dan nu, was dat in liberale kringen geen evidentie.
Voor mij persoonlijk een reden genoeg om even bij het overlijden van ERIC ANDRE stil te staan op de Brusselse Groen!site.